eerstegraadsstrategie context doordacht bouwen zorg woonvoorziening zorgvoorziening plan begeleiding behandeling gedrag contextbouw

 

 

 

 

 

groepswonen gezamenlijk klimaat klimaattype dree mulders orthopedagoog psycholoog dianta wilmsen architect

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Contact

 

info[at]contextbouw.nl

 

Dree Mulders, orthopedagoog / gz-psycholoog:

06-44836301

 

Dianta Wilmsen, architect:

010-4136856

 

 

 

~ DEZE WEBSITE IS NOG IN ONTWIKKELING ~

 

 

Welkom

 

 

Herkent u dit?

 

Klagen uw begeleiders vaak dat ze de hele dag gerend hebben in de woonvoorziening en toch hun cliŽnten te weinig hebben kunnen geven?

 

De architect kent het programma van eisen voor jullie nieuwe woonvoorziening. Heerlijk eenduidig! Heel anders voelt dat wanneer de architect je vraagt: ďMaar wat willen jullie als groep eigenlijk betekenen?Ē

 

Blijken de grote appartementen van uw cliŽnten in de praktijk nogal eens "wel erg grote kostbare slaapkamers"?

 

Hoe vaak hoort u begeleiders zeggen: "Hadden we voor hem/haar nu maar dat aparte plekje"?

 

Als het maar huiselijk en gezellig is dan komt alles goed, maar klopt dat wel altijdÖ?

 

Weten we in alle eerlijkheid niet beter als we zien dat de afstand tussen het eigen appartement en de gemeenschappelijke woonkamer voor emotioneel kwetsbare cliŽnten erg groot is?

 

Er staan 6 stoelen om je eettafel, er zijn meer dan 5 zitplaatsen in je zitje, je tv is zo groot als een bioscoopscherm, er komt zelden bezoek op je appartement. Toch niet vreemd om te denken dat die niet gebruikte spullen je steeds confronteren met 'alleen zijn'.

 

CliŽnten kunnen kwetsbaar en angstig zijn, sommige van hen kunnen een drukke groep niet aan, wel willen ze dicht bij de begeleiding zijn, hun begeleiders zijn echter meestal in de groep ... wat als het gebouw niet helpt?

 

Als directe en zichtbare begeleiding schaars is, maar oh zo gewenst, wat verklaart dan het afgezonderd zijn van die begeleiding in afgelegen kantoorruimten?

 

"Zo normaal als mogelijk en zo bijzonder als noodzakelijk", of toch andersom als je bouwt voor bijzondere mensen in bijzondere groepsverbanden: "zo bijzonder als mogelijk en zo normaal als noodzakelijk" toch?

 

Hoe vervreemdend kan het zijn om te wonen in gebouwen waar de begeleider doorheen stept om tijdsverlies te voorkomen?

 

Sommige van uw cliŽnten gaan in een nieuw appartement wonen en vanaf dag een wordt er besloten om de badkamer en keuken af te sluiten ... tja veiligheid vůůr alles toch? En, oh ja, het keukentje gaan we ook niet gebruiken, te ingewikkeld.

 

U woont in een gebouw dat afstootbaar moest zijn, meer dan twintig jaar woont u dan wellicht in een gebouw dat nooit echt bij u past.

 

Komen er tussen uw cliŽnten onderling veel ongevraagde interacties voor en hebben zij daar last van, met alle gevolgen van dien?

 

ContextBouw daagt u uit om het anders te doen!

 

 

 

Herkent u dit?

 

 

 

 

Wie wij zijn

 

 

 

 

Context maakt het verschil

 

 

 

 

Hoe wij te werk gaan

 

 

 

 

Iets voor u?

 

 

 

 

Wat vinden onze klanten

 

 

 

 

Uw voordeel

 

 

 

 

Veelgestelde vragen

 

 

 

 

Algemeen

 

 

 

 

Contact

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

qqq